Inmiddels is Pip 7 maanden oud en we genieten nog steeds elke dag van haar. Ik vind het heerlijk om met haar te wandelen, het is geweldig om met haar te spelen en om dan te zien hoe ze steeds meer leert en luistert. Ook de poezen gaan steeds beter met Pip om. Ze zijn steeds vaker beneden, Miep en Poema eigenlijk constant als wij in huis zijn en Miep krijgt al echt een band met Pip. Ze slaapt tegen Pip aan en Pip maar haar besnuffelen en soms zelfs haar oren wassen. Er is alleen soms sprake van miscommunicatie: Pip kwispelt alleen maar wanneer ze Miep ziet en Miep ziet dan een rare kat met een zwaaiende staart en dat betekent in de kattenwereld toch iets héél anders dan blijdschap... Pip ruikt niet naar een kat, Pip ruikt, of in Miep's ogen stinkt naar hond en als Miep dan Pip wil wassen, stopt ze vrijwel direct. De geur van Pip is anders en haar vacht is niet zo zachtjes als de vacht van een kat.
En dan die herrie die Pip maakt... Dat geblaf, daar snappen ze helemaal niks van en vinden ze eng.
Wel loopt Miep gewoon rustig een rondje mee wanneer we Pip uitlaten. En Pip vindt dat gezellig.
Pip daarentegen snapt niet dat het spinnen/knorren van de katten een uiting is van tevredenheid en blijdschap. Pip denkt dus dat de katten grommen en dat vindt Pip helemaal niet leuk, daarom gaat ze ook grommen en uiteindelijk blaffen.
Als de katten ruzie hebben en blazen naar elkaar, springt Pip tussenbeide. Vrede in huis, daar houdt Pip van.
Wat zal er gebeuren als ik mijn been weghaal...?
Aha, de dames blijven liggen... Ze kruipen zelfs naar elkaar toe.
Miep gaat er zelfs heerlijk bij liggen! Goed teken :-)
Het lijkt wel een tweeling...
En Pip laat haarzelf tegenwoordig uit:
En het is duidelijk te merken dat Pip een vrouwtje is, ze is héél erg nieuwsgierig ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten